Yetimlikdən başlanan qəhrəmanlıq dastanı: Rəşad Cəfərzadə. – Leyla Məcidova yazır
Hər şeyin başlanğıcı torpağın altından boy atan nisgil, üstündən isə illərin qoca qartal tək süzdüyü o kədərli uşaqlıq xatirələrindən qopur. Cəfərzadə Rəşad Əlyar oğlu bu dünyaya gələndə də, yaşayanda da, səngərdə düşmən üzərinə yeriyəndə də ürəyindəki ana həsrətini bir an olsun belə unutmadı. Ağdamın o ecazkar torpaqlarından köçüb gələn, taleyin acı küləkləri qarşısında tək qalan o uşaq məsumluğu tez böyüdü, illərin yükünü körpə çiyinlərinə elə erkən aldı ki, baxışlarındakı o dərin kədər insanı kökündən sarsıdırdı. Atasını itirəndə çarpayıda yatan, əlləri tutulmayan ananın xəstə yatağı başında çırpınan o balaca ürək analı-atalı günlərin həsrətilə qovruldu. Anası dünyasını dəyişəndə isə elə bil bütün kainat onun üçün sükuta qərq oldu. O, anasının boynunu qucaqlaya bilmədiyi hər günün əvəzini yaxınlarının qucağında axtardı, ancaq ana qoxusunu heç bir ətir əvəz edə bilmədi. Barmaqlarının arasına “Ana” sözünü yazdırması, məzuniyyətə gələn kimi birbaşa məzar daşına sarılması sadəcə sevgi deyil, yaralı bir ruhun səssiz fəryadı, içindəki sönməz ocağın közü idi.
Yetimçiliyin o soyuq küləyi ilə böyüyən Rəşad həyatın acı həqiqətlərini yaşıdlarından qat-qat tez dərk etdi. O, dostları ilə bir tikə çörəyini, ən çətin anlarını bölüşməyi bacaran, heç kəsi incitməyən, mələk xasiyyətli bir gənc idi. Amma bu mülayim ruhun içində elə bir polad iradə, elə bir əlçatmaz vətənpərvərlik yatırdı ki, hərbi xidmətə yollananda bunu bütün gerçəkliyi ilə sübut etdi. Gəncədə başlayan əsgərlik yolu onu Tərtərdə, o od püskürən kəşfiyyat bölüyünə gətirib çıxardı. Səbəbini soruşanlara “Siz elə bilirsiniz ki, həyat Bakıdadır? Ölüm də, olum da, həyat da burdadır” deyə cavab verən o igid, Milli Qəhrəman Mübariz İbrahimovun yolunu özünə şüar seçmişdi. Hərbi hissədə kimsəyə ata-anasının olmadığını bildirməyən, təkbaşına bu ağır dözüm imtahanından keçən Rəşad üçün Vətən torpağı hər şeydən əziz idi. Xidmətdə fərqləndiyinə görə aldığı saatı tez-tez sığallayaraq baxması, hər kəsə “Hər şey yaxşı olacaq” deməsi isə daxilindəki o sonsuz ümidin və işığın nişanəsi idi. O, hər zaman bilirdi ki, Vətənin çətin günündə ön sırada olmaq hər oğulun borcudur və bu yoldan geri çəkilmək anbaan ölümə bərabərdir.
Zəfər səhərinin addım səsləri yaxınlaşdıqca, o 44 günlük böyük qələbənin təməlini qoyan məhz belə təmətsiz, yetim, amma ürəyi Vətən eşqi ilə döyünən oğullar oldular. 2015-ci ilin dekabr ayının 16-da Ağdamın Sarıcallı kəndi üzərində qopanan o dəhşətli döyüş səmasında düşmənin üstünə ilk yeriyənlərdən biri yenə o oldu. Şiddətli qarşıdurmadan sonra geri qayıdarkən minaatan qəlpəsinin şah damarını kəsdiyi o son anda belə dili qatlanmış, səsi çıxmamışdı, amma əsgər yoldaşının qolları üzərində əbədiyyətə qovuşmuşdu. Şəhid olandan üç həftə əvvəl anasını yuxuda ağ kəfəndə görən xalanın qəlbinə dammışdı ki, bu ayrılıq uzun çəkməyəcək. Binəqədi qəbiristanlığında anasının yanında torpağa tapşırılan o igid son günlərində yazdığı “Son 111 gün” və “Hər şey yaxşı olacaq” sözləri ilə sanki bu müqəddəs ömrün əbədi manifestini yazmışdı. Bu gün o 44 günlük zəfərin hər zərrəsində, hər qələbə nəşəsində Rəşad kimi qəhrəmanların isti nəfəsi, göz yaşı vətən torpağına qarışaraq əbədiləşib. Onun ruhu indi hər bir azad olunmuş kəndimizdə, hər dalğalanan üçrəngli bayrağımızda yaşayır və gələcək nəsillərə yol göstərən bir məşəl kimi parıldayır.
Dağ qoynunda böyüyən nisgilli uşaqlıq illərindən kəşfiyyat yollarının odlu səngərlərinə addımlayan igid, Mübariz yolunun mərd davamçısı kimi Vətənə təmiz bir sevgiylə bağlandı. Anasız keçən soyuq gecələrin, barmağa yazılan həsrət sözünün və saatın hər tıqqıltısında yaşayacaq son ümidin işığı ilə dodağından düşməyən “Yaxşı olacaq” kəlməsi heç vaxt unudulmayacaq. Səngərdə döyünən o cəsur ürək Zəfər səhərinə qurban gedərək əbədi qəhrəmanlıq zirvəsində ucaldı. Bu müqəddəs fədakarlığın işığında dalğalanan üçrəngli bayraq şəhidlik zirvəsində həm sonsuz qürurumuzun, həm də heç vaxt sönməyəcək xatirənin rəmzinə çevrildi.
Uca Allahdan şəhidimiz Cəfərzadə Rəşad Əlyar oğluna, eləcə də onun vaxtsız köçən valideynlərinə rəhmət diləyirik. Məkanları cənnət, ruhları şad olsun!
Leyla Qadir qızı Məcidova
Lənkəran Tarix-Diyarşünaslıq Muzeyinin direktoru,
LDU-nun dosent
